*A good finale for 2012, a reason for joy in dismal times*

Interventionistische Linke and Ums Ganze! Alliance on the general strike in
southern Europe , November 14 and 16, 2012

On 14th of November, Spain, Portugal, Cyprus and Malta are going on strike.
Greece and Italy will follow just days later. This transnational action in
southern Europe breaks borders – not only in a geographical sense. It is an
attempt to overcome a weakness of previous struggles: their separation from one
another. We’re glad to see, that the movements, the many individuals, the
declassified and outraged of southern Europe want to make the next step. Even if
we are not yet able to contribute much: we declare our solidarity with Europe’s
first transnational general strike! Together against Troika and ECB, against the
chauvinist crisis command of the EU and its German sponsor and beneficiaries!
Against the reactionary phantasm of nationalist politics and the racist
distortion of our commonalities!

Since the summer of this year, when German government officials travel to
capital cities in southern Europe, it is a trip into a state of emergency. Whole
districts of Athens had to be secured by paramilitaries. The outrage and
contempt of the people are so militant that all direct contact is prevented.
In contrast, German cities are still a safe place for the capital’s entourage –
except for brief interruptions. In spring 2012 the European action day M31 and
Blockupy Frankfurt were at least able to partially break the silence, at the
same time leading to a massive panic within the security regime. For four days,
the city was held captive by the robocops of state power – a slight taste of
Greek settings here in Frankfurt/Main. Now, we are excited for the strikes of
November!

For a radical left in Germany this means continuing to interrupt the
state-supported discourse and to open up spaces for European protests against
crisis here. This is no small goal. To be successful we must connect our own
initiatives with those of many others. Such commonality in difference is created
in movement that brings courage and opens perspectives.
Together with many other radical left groups and activists, /xn--ums Ganze!/and
/interventionistische Linke/have contributed to the action days in March and May
2012. Although starting a promising process there were substantial limits of
both mobilizations. But, the fact that there will be no strike efforts here in
Germany is only to a little part a consequence of our disabilities. If it’s not
possible to crack the national corporatism of unions and society, solidarity
with the struggles along the European periphery will be nothing more than an
occasional disturbance.

So we are trying to make the next step. Solidarity with those hundreds of
thousands protesting in the streets of Athens, Madrid, Lisbon and Rome means for
us – like them – trying to bring the strike into the metropolis: in order to
connect the resistance against exploitation of labor with those against the
capitalization of the public space, in order to interrupt the madness of this
daily business as usual. The movements of southern Europe have learned–and we
are learning too–to struggle locally and transnationally connected at the same
time. Intervene, everything is at stake.

We will do as we suggest: transnational solidarity in anticapitalist practice.
The encounters in Thessaloniki and Madrid were a good starting point. More will
follow. Let’s overflow the spaces of the Europe of Capital–Let’s rupture its
state of emergency and its normal execution. The massive strikes of November 14
and 16 open a horizon in which it will be worth the struggle. In that sense, we
add a question mark to whether the new ECB building will open in Frankfurt 2014.

Ums Ganze!–communist alliance and Interventionistische Linke, November 2012

*Un buen cierre del 2012, razón para celebraciones en tiempos lúgubres*

Izquierda Intervencionista y alianza xn--ums Ganze! [“está todo en
juego!”](Alemania) ante la huelga general en Europa del sur, 14 y 16 de
noviembre 2012

El 14 de noviembre en España, Portugal, Chipre y Malta se convocan huelgas
masivas, Grecia e Italia la secundan el día 16. La acción transnacional en el
sur de Europa intenta superar una de las debilidades de luchas anteriores: su
separación. Nos alegramos de que los movimientos, la multitud de los individuos,
l@s indignad@s ahora quieren dar un paso más. Aunque nosotr@s todavía no podemos
aportar mucho: Declaramos nuestra solidaridad con la primera huelga general
transnacional europea! Junt@s contra la troica y el BCE, contra el mando
chovinista de la UE, sus ordenantes y beneficiarios alemanes! Contra el fantasma
reaccionario de los caminos particulares nacionales y el racismo!

Desde el verano pasado la situación es la siguiente: Si personal del gobierno
alemán viaja a capitales europeas del sur donde encuentra ciudades en estado de
excepción. En Atenas barrios enteros debían ser ocupados por las fuerzas de
seguridad. La indignación y el desprecio de la gente son tan fuertes que para
garantizar una “escolta segura” todo contacto directo debía ser evitado.
Las ciudades alemanas, por el contrario, todavía sirven de etapas seguras para
el “equipo del capital”, a pesar de cortas interrupciones. En la primavera del
2012, el día europeo de acción M31 y Blockupy Frankfurt, por lo menos local y
temporalmente, rompieron la paz interna, generando una situación de histeria
dentro del régimen de seguridad. La ciudad del BCE fue ocupada por los robocops
durante cuatro días – un pequeño y primer eco de las circunstancias griegas en
el río Meno.

Para la izquierda radical en Alemania esto tiene que significar cruzar la
previsibilidad del parloteo pro-estatal sobre la crisis y hacer posible
protestas anti-crisis europeas también aquí. Una tarea nada fácil. Por eso
tenemos que aunar la iniciativa propia con la iniciativa de much@s más; tal
unidad en la diversidad hace posible un movimiento que da ánimo y abre perspectivas.
Con much@s radicales de izquierdas más, desde la alianza xn--ums Ganze! e
Izquierda Intervencionista hicimos lo posible para facilitar los días de acción
en Frankfurt en marzo y mayo. Las limitaciones de ambas movilizaciones son
similares a las nuestras. La causa de que no basten nuestros esfuerzos para
entrar en huelga también aquí tiene que ver con nosotros, pero no únicamente. Si
el movimiento no logra romper el nacionalismo sindical y social, la solidaridad
con las luchas actuales en el sur de Europa no pasará de ser pequeños disturbios.

Intentamos entonces también nosotros dar un paso más. Solidaridad con l@s
cientos de miles en Atenas, Madrid, Lisboa y Roma significa intentar, como
ell@s, traer la huelga a las metrópolis: enlazar la resistencia contra la
explotación en el trabajo con la resistencia contra el aprovechamiento
capitalista del espacio público, cortar la locura de este día a día. Los
movimientos del sur han aprendido y nosotros aprendemos también, a nivel local y
en la vinculación transnacional de las luchas. Intervenid, está todo en juego.

Nosotr@s haremos lo que proponemos a otr@s: solidaridad transfronteriza de
prácticas anticapitalistas. Las asambleas de Tesalónica y Madrid fueron un
comienzo, seguirán otras. Cerremos los espacios a la europa del capital,
rompamos tanto su estado de excepción como su rutina. Con las huelgas masivas
del 14 y 16 de noviembre se abre un horizonte, ante cual vale la pena luchar.
Todavía no es nada seguro si se inaugurará el BCE en Frankfurt en el 2014xn--

Alianza xn--ums Ganze! e Izquierda Intervencionista, noviembre 2012

*Ένα καλό τέλος για το 2012, ένας λόγος για χαρά σε σκοτεινούς καιρούς.*

Interventionistische Linke και συμμαχία …ums Ganze! για την γενική απεργία στην
Νότια Ευρώπη, 14 και 16 Νοεμβρίου

Στις 14 Νοεμβρίου προχωράνε η Ισπανία, Πορτογαλία, Κύπρος και Μάλτα προς γενική
απεργία, Ελλάδα και Ιταλία θα ακολουθήσουνε. Αυτή η διακρατική δράση στην Νότια
Ευρώπη προσπαθεί να ξεπεράσει μια αδυναμία των προηγούμενων αγώνων: ο
διαχωρισμός μεταξύ τους. Χαιρόμαστε ότι τα κινήματα, η πολλαπλότητα των
μεμονομένων, των απαλλοτριωμένων και αγανακτισμένων στον Νότο της Ευρώπης θέλουν
να πάνε ένα βήμα παραπέρα. Αν και ακόμη δεν προσφέρουμε σε αυτό αρκετά:
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας με την πρώτη διακρατική γενική απεργία της Ευρώπης!
Μαζί ενάντια στην Τρόικα και ΕΚΤ, ενάντια στην σωβινιστική εντολή της Ε.Ε. και
των γερμανών πελατών και δικαιούχων! Ενάντια στο αντιδραστικό φάντασμα των
εθνικών ιδιαιτεροτήτων και την ρατσιστική διαστρέβλωση του κοινού!

Από αυτό το καλοκαίρι ισχύει: Όταν ταξιδεύει επίσημο προσωπικό της Γερμανίας
προς τις πρωτεύουσες του Νότου, είναι πάντα ένα ταξίδι προς μια κατάσταση
εξαίρεσης. Στην Αθήνα χρειάστηκε η (παρα)μιλιταριστική κατάληψη ολόκληρων
συνοικιών και δρόμων. Η αγανάκτηση και η περιφρόνηση των ανθρώπων είναι τόσο
μαχητικές ώστε για να διασφαληστεί η “ομαλότητα” έπρεπε να αποφευχθεί κάθε άμεση
επαφή. Από την άλλη, αυτή τη στιγμή ακόμα, οι πόλεις στην Γερμανία για την
συνοδεία του κεφαλαίου αποτελούν ακόμα σίγουρα λημέρια, αν εξαιρέσουμε μικρές
διακοπές. Την άνοιξη του 2012 οι ευρωπαικές ημέρες δράσεις Μ31 και Blockupy
Frankfurt τουλάχιστον ακύρωσαν για λίγο τοπικά την εσωτερική ειρήνη και
ενεργοποίησαν την υστερία του καθεστώτος ασφάλειας. Επί τέσσερες μέρες η πόλη
της ΕΚΤ βρισκόταν υπό κατάληψη από τις δυνάμεις καταστολής – μια πρώτη ένδειξη
ελληνικών συνθηκών στον ποταμό Μάιν. Και για αυτό τον λόγο χαιρόμαστε για τις
απεργίες του Νοέμβρη.

Για την ριζοσπαστική αριστερά στην Γερμανία πρέπει να σημαίνει να ξεπεραστεί η
υπολογισιμότητα της κρατικής φλυαρίας κρίσης και να πραγματοποίησουμε και εδώ
ευρωπαικές διαδηλώσεις ενάντια στην κρίση. Δεν είναι και μικρός στόχος. Για αυτό
πρέπει να αφήσουμε να συνδεθούν η μια πρωτοβουλία με την άλλη. Αυτή η
αμοιβαιότητα στην διαφορά δημιουργεί κίνηση, η οποία δίνει θάρρος και ανοίγει
προοπτικές.

Με πολλούς άλλους ανθρώπους της ριζοσπαστικής αριστεράς η συμμαχία xn--ums Ganze!
και η Interventionistische Linke οδήγησαν τις διαδηλώσεις της Φρανκφούρτης σε
επιτυχία. Τα ξεκάθαρα σύνορα των κινητοποιήσεων ήταν και τα δικά μας. Ότι όμως
δεν αρκούσαν να φέρουν και εδώ την απεργία, οφείλεται μονάχα εν μέρη μας. Αν το
κίνημα δεν καταφέρει να διασπάσει τον συνδικαλιστικό και κοινωνικό τοπικό
κορπορατισμό, η αλληλεγγύη μας με τους αγώνες στην Νότια Ευρώπη δεν θα ξεπεράσει
τις περιορισμένες και συμβολικές δράσεις.

Ας προσπαθήσουμε να βαδήσουμε ένα βήμα παραπέρα. Αλληλεγγύη με τις εκατοντάδες
χιλιάδες ανθρώπους στην Αθήνα, Μαδρίτη, Λισαβoνα και Ρώμη, που προσπαθούν να
εξαπλώσουν την απεργία στις πόλεις: να συνδεθεί η αντίσταση απέναντι στην
απολλοτρίωση στην εργασία με την αντίσταση ενάντια στην καπιταλιστική
αξιοποίηση, να ξεπεραστεί η τρέλα της καθημερινότητας. Τα κινήματα στον Νότο
μάθανε, εμείς μαθαίνουμε, επι τόπου και στην διεθνή διασύνδεση των αγώνων.
Παρεμβαίνουμε, επειδή στοχεύουμε το όλο σύστημα.

Εμείς οι ίδιοι θα κάνουμε, ότι προτείνουμε και σε άλλους: Μετατροπή διακρατική
αλληλεγγύης σε αντικαπιταλιστική πράξη. Οι συνελεύσεις στη Θεσσαλονίκη και
Μαδρίτη ήταν μια αρχή, και άλλες θα ακολουθήσουν. Ας αποκλείσουμε του χώρους της
Ευρώπης του κεφαλαίου, ας ξεπεράσουμε την κατάσταση εξαίρεσης του όπως και τη
κανονικότητα του. Με την μαζική απεργία στις 14 και 16 Νοεμβρίου ανοιγεί ένας
ορίζοντας, μέσα στον οποίο αξίζει να μαχόμαστε. Για μας δεν είναι ακόμα σίγουρο
αν το 2014 θα ανοίξει στην Φρανκφρούρτη το νέο κτίριο της ΕΚΤ.

xn--ums Ganze!–(ελευθεριακή) κομμουνιστική συμμαχία και Interventionistische
Linke, Νοέμβριος 2012

*Una conclusione positiva del 2012. Vi è motivo di rallegrarsi in un situatione
molto incerta.*
„Interventionistische Linke“ e „xn--ums Ganze!“ Alleanza a sostegno dello
sciopero generale nell’Europa meridionale il 14 e il 16 novembre 2012
**
Il 14 Novembre si svolgeranno scioperi di massa in Spagna, Portogallo, Cipro e
Malta; seguiranno la Grecia e l’Italia. L’intento dello sforzo internazionale
nell’Europa meridionale è il superamento della parcellizzazione delle lotte.
Siamo contenti che i movimenti, le individualità, i declassati e gli indignati
nell’Europa meridionale facciano un passo in avanti, e anche se noi ancora non
abbiamo potuto dare grandi contributi a questo percorso vogliamo esprimere la
nostra solidarietà al primo sciopero generale a livello transnazionale in
Europa! Insieme contro la Troika, la BCE e contro le strutture scioviniste
dell’UE e le sue committenti e usufruttuarie tedesche! Contro il fantasma
reazionario delle soluzioni nazionali e della distorsione razzista del concetto
di comunità!

Quest’estate è emerso che quando il governo della Germania manda il suo
personale nelle capitali dell’Europa è come se le inviasse nello stato
d’emergenza. A Atene è diventato necessario sbarrare interi quartieri e occupare
le strade con plotoni paramilitari. L’indignazione e lo sdegno sono talmente
militanti che ogni contatto tra la popolazione e la delegazione tedesca deve
essere impedito per assicurare la sicurezza dei visitatori.

Le città tedesche, invece, sono ancora un terreno sicuro per l’entourage del
capitale, tranne brevi parentesi. Nella primavera del 2012, infatti, la giornata
internazionale M31 e Blockupy Frankfurt hanno interrotto, almeno locale e
temporaneamente, la pace interna, suscitando isteria nei diversi apparati di
sicurezza. Per quattro giorni la città è stata occupata dai Robocops del potere:
un primo piccolo fiato greco sulla riva del Meno. Proprio per questo sosteniamo
gli scioperi di Novembre!

La sinistra antagonista in Germania deve misurarsi nuovamente con il compito di
ostacolare le solite chiacchiere sulla crisi che servono unicamente a
salvaguardare il sistema e deve fare in modo che le proteste europee possano
svilupparsi anche in Germania. Non è facile. Per affrontare questa sfida
dobbiamo collegare le nostre iniziative con le iniziative di tanti altri.
Dobbiamo raggiungere l’unità delle lotte per diventare, nonostante le varie
differenze, un movimento che infonda coraggio e crei prospettive.

Insieme con molti altri militanti della sinistra antagonista, „ums Ganze!“ e la
“Interventionistische Linke” hanno contribuito alla riuscita delle giornate
internazionali sia in Marzo che nel Maggio 2012. Evidentemente, entrambe le
mobilitazioni hanno evidenziato i loro limiti e questi limiti sono anche i
nostri. Però dobbiamo, almeno in parte, declinare le responsabilità del fatto
che questo sforzo non è stato sufficiente per mettere in moto scioperi anche in
Germania. La solidarietà con le lotte del sud non supererà mai lo stato di
“incidenti nelle retrovie” se come movimento non saremo in grado di rompere il
corporativismo nazionale all’interno di sindacati e società.

Affrontiamo, dunque, anche noi il passo in avanti. Solidarietà con centinaia di
migliaia di persone ad Atene, Madrid, Lisbona e Roma significa riuscire a
portare, come loro, lo sciopero nelle metropoli; significa collegare la
resistenza contro lo sfruttamento sul posto di lavoro con le lotte contro la
distruzione capitalista del patrimonio pubblico per rompere la follia di questa
vita quotidiana. I movimenti del sud hanno già imparato, e anche noi stiamo
imparando, a casa nostra e nel collegamento transnazionale dei movimenti.
Dobbiamo intervenire, è in gioco tutto.

Faremo noi stessi quel che proponiamo di fare anche ad altri: Solidarietà
transnazionale nelle attività anticapitaliste. Le riunioni a Madrid e
Thessaloniki sono state solo l’inizio, altre ne seguirannno. Apprendiamo l’uno
dall’altro. Abbiamo sentito che a Madrid e Barcelona verranno realizzate idee
adatte. Chiudiamo lo spazio all’Europa del capitale, rompiamo l’emergenza
imperialista e la sua normalizzazione. Negli scioperi del 14 e 16 novembre si
potrebbero aprire prospettive per le quali vale la pena combatte. Per noi ancora
non è detto che la nuova BCE aprirà le sue porte nel 2014 a Francoforte.

…ums Ganze!–Alleanza Comunista“ e „Interventionistische Linke“
Novembre 2012

Share →